W ramach przynależności do Papieskiej Unii Misyjnej kapłani diecezji tarnowskiej regularnie celebrują Msze św. w intencji ewangelizacji narodów oraz wspierają finansowo Dzieło Misyjne Diecezji Tarnowskiej. Tylko w zeszłym roku odprawili oni ponad 1000 Mszy św., a na cele misyjne złożyli 101 990 złotych. Jest to wyraz nie tylko odpowiedzialności za Kościół powszechny, ale również kapłańskiej jedności z 46 misjonarzami posłanymi do Afryki, Azji i Ameryki Południowej.
W roku 2026 fundusze złożone przez tarnowskich księży zostaną przekazane na budowę kościoła w parafii pw. św. Jana Pawła II w Bimbo, w Republice Środkowoafrykańskiej. W tej wspólnocie posługują kapłani wywodzący się z tarnowskiego prezbiterium – ks. Szymon Pietryka (proboszcz) oraz ks. Krzysztof Ferenc (wikariusz). Wsparcie udzielone misjonarzom przez ich współbraci z diecezji tarnowskiej to szczególny pomnik na 110. rocznicę założenia Unii Misyjnej Duchowieństwa przez Pawła Mannę.
Poniżej publikujemy list ks. Szymona Pietryki, proboszcza parafii w Bimbo, który przybliża nam życie tamtejszej wspólnoty oraz opowiada o aktualnie prowadzonych pracach i wyzwaniach związanych z budową kościoła pw. św. Jana Pawła II.
Bimbo, 24 lutego 2026 r.
A gonda Jesus Christ! Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Zapewne każdy z nas słysząc o misjach ma swoje własne wyobrażenie tego, co to słowo przedstawia. Obrazy zaczerpnięte z nagrań w Internecie, wspomnienia ze spotkania z misjonarzem w szkole lub w kościele, a może telewizyjne filmy przyrodnicze o safari lub amazońskiej dżungli, mają znaczący wpływ na te wyobrażenia. Myśląc o tym temacie z perspektywy europejskiego czytelnika łatwo jednak wpaść w pułapkę zaszufladkowania tej dziedziny, uproszczenia jej bogatej rzeczywistości do prostego schematu, który miałby nam umożliwić intelektualne poznanie zagadnienia misji.
W Republice Środkowoafrykańskiej, w kraju położonym w centrum kontynentu, każdy na własne oczy może dostrzec ogromny poziom biedy, która dotyka większą część społeczeństwa. Brak szkół, ośrodków zdrowia, sieci drogowej, wodociągów czy elektryczności – to tylko niektóre z problemów dotykających codziennego życia mieszkańców. Czy wobec takich trudności można przejść obojętnie?
W tym kontekście przybywający do Republiki Środkowoafrykańskiej misjonarze szybko zdają sobie sprawę z tego, co naprawdę znaczy głosić Ewangelię ubogim. W pierwszym przypływie miłości bliźniego mogą się pojawić plany dotyczące budowy szkół i ośrodków zdrowia, budynków katechetycznych, organizowania projektów dla promowania godności człowieka, praw kobiet i ochrony dzieci, ale gdzieś w głębi serca odzywa się głos, który przypomina, że nie należy tego czynić w oderwaniu od Chrystusa, ani też zaniedbując życie duchowe i wspólnotę życia chrześcijańskiego („Ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie” J 12,8).
Parafia pw. św. Jana Pawła II w Bimbo powstała w dniu 12 maja 2021 r. początkowo jako misja katolicka. Mieszkańcy okolicznych dzielnic mogli odtąd uczestniczyć w niedzielnej oraz codziennej Mszy św., a także skorzystać z sakramentu pokuty. Uformowały się wtedy pierwsze grupy duszpasterskie, takie jak: ministranci, lektorzy, chór. Po krótkim czasie zawiązała się grupa modlitewna Legionu Maryi, a po niej kolejne, w tym Stowarzyszenie św. Wincentego a Paulo – patrona ubogich.
Rozwój wspólnoty wierzących w misji św. Jana Pawła II, oraz stała obecność dwóch kapłanów diecezji tarnowskiej skłoniły biskupa do utworzenia w tym miejscu parafii. W dniu 1 października 2022 r. arcybiskup Bangui – Dieudonné kardynał Nzapalainga ogłosił jej powstanie mianując mnie proboszczem. Odtąd w codziennych zadaniach należało skupić się jeszcze bardziej na sprawach duszpasterskich, katechezie i przygotowaniu do przyjęcia sakramentów świętych. Konieczna stała się organizacja biura parafialnego – kancelarii, do której (oprócz wiernych przychodzących w sprawach duszpasterskich lub rodzinnych) zaczęli pukać ludzie ubodzy, chorzy i niepełnosprawni.
Początkowe nastawienie ludzi do Kościoła było bardzo pragmatyczne. Spodziewano się, że obecność parafii w ich okolicy oznacza w pierwszym rzędzie otwarcie szkoły, ośrodka zdrowia, doprowadzenie linii elektrycznej czy naprawę drogi. Sporo czasu zajęło uświadomienie ludziom, że naszym priorytetem nie są projekty rozwoju społecznego, ale tworzenie przestrzeni przyjaznej rozwojowi wiary, nadziei i miłości. Równie ważne okazało się budowanie tożsamości i poczucia przynależności mieszkańców do naszej parafii. Wielu z tych, którzy przeprowadzili się całkiem niedawno z centrum lub z innych dzielnic Bangui czuło silne przywiązanie do swoich starych wspólnot, które znali już od dawna.
Pomocne w krzewieniu tożsamości wiernych – jako uczniów św. Jana Pawła II – było ułożenie pieśni do naszego patrona, przetłumaczenie modlitw za wstawiennictwem papieża Polaka, nauka i stosowanie pewnych chrześcijańskich pozdrowień typowych tylko dla naszej parafii np. „Chrześcijaninie z parafii św. Jana Pawła II! – Wstań i pomóż swojemu Kościołowi” (Wamabe ti Jean Paul II – Londo, mu maboko na Eglise ti Mo) albo „Totus Tuus – cały jestem Twój Maryjo” (Totus Tuus – Ye ti mbi kwe na mbi kwe a yeke ti Mo Marie). Oprócz elementów animacji, modlitwy i śpiewu rozdawaliśmy także obrazki z wizerunkiem św. Jana Pawła II, proponowaliśmy krzyże i medaliki, a nawet drewniane figurki przedstawiające świętego. W tutejszej kulturze bardzo popularne są wspólne stroje, wobec tego sprowadziliśmy materiał, aby uszyć ubrania z podobizną naszego patrona, a także zamówiliśmy koszulki polo z nadrukiem parafii. Wszystkie te działania przyniosły efekt, ponieważ ludzie coraz częściej zaczęli rozmawiać o sprawach parafii, o potrzebie budowy kościoła oraz o utrzymaniu terenu parafialnego, aby był wolny od chwastów oraz małych dzikich zwierząt i szkodników, takich jak węże, termity, wielkie mrówki czy skorpiony.
Od ponad pięciu lat nasza parafia jest placem budowy – dosłownie i w przenośni. Począwszy od sierpnia 2023 r. do lutego 2025 r., dzięki finansom z diecezji tarnowskiej powstał piętrowy budynek plebanii – domu misyjnego tarnowskich księży fidei donum w Republice Środkowoafrykańskiej. Został on wzniesiony przy nieocenionej pomocy wolontariuszy z Polski, panów: Jana Nytki, Andrzeja Stachury, Jerzego Dąbrowy, Stanisława Filipa, Jana Ochaba, Marka Zycha, Ryszarda Raka, Macieja Mikołajczyka, Rafała Raka i Kazimierza Gawrysia. Obok plebanii i ogrodzenia wzniesiona została grota Matki Bożej z Lourdes, której fundamenty położył i pierwotny kształt nadał nasz wolontariusz inż. Jan Nytko. I to nie koniec naszych prac. Jesteśmy teraz w trakcie prac wykończeniowych kościoła parafialnego, którego budowę wsparły: Dzieło Misyjne Diecezji Tarnowskiej, Papieskie Dzieła Misyjne w Rzymie oraz dobroczyńcy z Francji: parafia w Monfort (archidiecezja Rennes), parafia Saint Genis-Poilly (diecezja Belley-Ars); dobroczyńcy z diecezji tarnowskiej (kapłani oraz wierni świeccy), jak również lokalni dobrodzieje z archidiecezji Bangui.
Aktualnie stolarze podwieszają drewniany sufit, drzwi czekają w stolarni. Murarze kończą tynkowanie i robią drobne poprawki. Wkrótce czeka nas wylewanie wylewki, układanie płytek, montaż instalacji elektrycznej i malowanie. Jak na każdej budowie, zdarzają się pewne problemy techniczne lub braki odpowiednich materiałów. Nie brakuje błędów ludzkich albo nieporozumień pomiędzy pracownikami. Czasami pojawiają się dodatkowe, nieprzewidziane koszty związane z zakupem materiałów budowlanych albo z koniecznymi poprawkami czy też modyfikacjami. Pomimo pewnych trudności nasze prace posuwają się do przodu i cieszą serce. Nasi parafianie nie mogą się doczekać, kiedy wejdziemy do środka.
Bez pomocy ludzi dobrej woli nie bylibyśmy w stanie udźwignąć tego ciężaru sami. W różnych momentach, w których wydawało się, że praca stanie, Boża Opatrzność wskazywała drogę lub przysyłała pomocnych ludzi. Dziękuję serdecznie wszystkim księżom, którzy dołożyli i dołożą swoją cegiełkę (a nawet wiele cegieł) do budowy naszej świątyni w Bimbo, która została dedykowana świętemu Janowi Pawłowi II. Dziękuję nie tylko za wsparcie materialne, ale za Wasze braterskie zainteresowanie losem misjonarzy w dalekim środkowoafrykańskim Bimbo.
Wraz z ks. Krzysztofem – wikariuszem oraz naszymi parafianami ogarniamy Was modlitewną pamięcią. „Totus Tuus! Ye ti mbi kwe, na mbi kwe a yeke ti Mo Marie!”
Ks. Szymon Pietryka – proboszcz parafii pw. św Jana Pawła II w Bimbo
Republika Środkowoafrykańska
