Dawno temu, w pewnej afrykańskiej wiosce, nastała wielka susza. Pola wyschły, a spichlerze zaczęły świecić pustkami. Mieszkańcy wiedzieli, że za górami znajduje się żyzna dolina, w której można jeszcze zebrać proso. Nikt jednak nie chciał wyruszyć po ziarno. „Droga jest daleka, a nasze siły zbyt małe” – narzekali jedni. „Nawet jeśli coś zbierzemy, jak przyniesiemy zapasy dla całej wioski?” – pytali drudzy.
Pewnego dnia stary mędrzec zaprowadził mieszkańców pod ogromny baobab. U jego korzeni pracowały setki mrówek. Każda niosła maleńkie ziarenko. Jedne wspinały się po korzeniach, inne pokonywały kamienie, a jeszcze inne pomagały tym, które upuściły swój ciężar. „Powiedzcie mi” – zapytał starzec – „czy jedna mrówka potrafiłaby zgromadzić zapasy dla całego mrowiska?” „Oczywiście, że nie!” – odpowiedzieli ludzie. „A jednak spójrzcie! Ich spiżarnia jest pełna. Czy wiecie dlaczego?” Mieszkańcy milczeli. „Bo żadna mrówka nie mówi: «Moje ziarenko jest zbyt małe, żeby miało znaczenie». Każda przynosi tyle, ile może. I żadna nie czeka, aż inne wykonają za nią pracę”.
Następnego ranka mieszkańcy wyruszyli do doliny. Każdy zabrał tyle prosa, ile potrafił unieść. Silni nieśli wielkie kosze, starsi mniejsze, a dzieci po kilka garści. Po kilku dniach spichlerz był pełny. Wioska została ocalona. Wieczorem ludzie przyszli podziękować starcowi. Ten uśmiechnął się i powiedział: „Nie ja was uratowałem. Uratowały was wasze małe wysiłki, które połączyliście w jedno wielkie dzieło”. A potem dodał słowa, które odtąd powtarzano dzieciom przy ognisku: „Mrówki są małe, ale ponieważ jest ich wiele, potrafią zanieść całe zbiory do swojego mrowiska”.
Ta prosta afrykańska opowieść prowadzi nas do serca 100. Niedzieli Misyjnej i następującego po niej Tygodnia Misyjnego. W tym roku papież Leon XIV skierował do całego Kościoła orędzie zatytułowane „Jedno w Chrystusie, zjednoczeni w misji”. Papież przypomina nam, że misja Kościoła nie jest dziełem pojedynczych ludzi, nawet najbardziej gorliwych i odważnych. Jest dziełem wspólnoty zjednoczonej, która czerpie swoją siłę z jedności z Chrystusem. Aby przeczytać papieski tekst KLIKNIJ TUTAJ! Niech stanie się on inspiracją do wspólnego działania w naszych parafiach, aby były one prawdziwie misyjne!
tłumaczenie:
Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie!
Obchodząc Światowy Dzień Misyjny, składamy Bogu dziękczynienie za obfite owoce, jakimi obdarzył Kościół od czasu, gdy mój Poprzednik, Papież Pius XI, ustanowił sto lat temu te doroczne obchody. Pragnął on, aby w każdej diecezji i parafii sprzyjały one głębszemu zrozumieniu wielkości zadania misyjnego, żarliwej modlitwie za dzieło ewangelizacji, rozbudzaniu powołań misyjnych oraz wspieraniu działalności Papieskich Towarzystw Misyjnych.
Rzeczywiście, zamierzenie Piusa XI przyniosło owoce także w moim życiu. Spoglądając wstecz na moją młodość, dostrzegam, jak modlitwy zanoszone do Pana żniwa w tajemniczy sposób pomogły przygotować moje serce, abym usłyszał wezwanie Jezusa do pójścia za Nim jako misjonarz augustianin. Ponadto modlitwy i ofiary wiernych dodawały mi otuchy i wspierały moją pracę misyjną w Peru, podobnie jak działalność niezliczonych innych na całym świecie. Z tego powodu pragnę wyrazić moją serdeczną wdzięczność wszystkim, którzy przez lata wspierali Światowy Dzień Misyjny.
W tym roku obchodów stulecia temat: „Jedni w Chrystusie, zjednoczeni w misji” zachęca nas do refleksji nad podstawowym zadaniem, jakim jest umacnianie jedności Kościoła w podążaniu za Chrystusem, a zwłaszcza nad naszym zaangażowaniem i odpowiedzialnością za niesienie wszystkim ludziom ewangelicznego orędzia zbawienia.
Istotnie, poprzez chrzest każdy z nas staje się członkiem Ciała Chrystusa i ma do spełnienia wyjątkową rolę w zbawczym dziele Jezusa. Nasz Pan wzywa nas, abyśmy jako jedna rodzina, z pomocą Ducha Świętego, współpracowali na rzecz prowadzenia wszystkich ludzi na całym świecie do komunii wiary w Chrystusa.
Powtarzam zatem szczególny apel, który zawarłem w Orędziu na Światowy Dzień Misyjny: „Zaangażujmy się wszyscy – każdy zgodnie z własnym powołaniem i otrzymanymi darami – w wielką misję ewangelizacyjną, która jest zawsze dziełem miłości. Wasze modlitwy i wasze konkretne wsparcie (…) będą wielką pomocą w niesieniu Ewangelii miłości Bożej wszystkim, a zwłaszcza najuboższym i najbardziej potrzebującym” ( Orędzie na 100. Światowy Dzień Misyjny, 25 stycznia 2026) [1].
Na zakończenie, obchodząc tę setną rocznicę, dziękuję wam za wszystko, co uczynicie, aby podtrzymywać dziedzictwo Światowego Dnia Misyjnego oraz hojnie wspierać ewangelizacyjną misję Kościoła na całym świecie.
Błogosławieństwo Boga Wszechmogącego, Ojca i Syna, i Ducha Świętego niech zstąpi na was i pozostanie z wami na zawsze. Amen
